Saturday, December 26, 2009

1967 නක්සල්බාරි ගම්මානයේ සිට ආන්ද්‍රා ප්‍රදේශය දක්වා {ඉන්දියාවේ මාඕවාදී නැගිටීම පිලිබද සටහනක්}


"අයුක්තිය යථාර්තය වූ විටෙක යුක්තිය වූ කලී සටන් වැදීමයි"

පසුගිය දිනෙක ඉන්දීය අගමැති මන් මෝහන් සිං ඉන්දියාව මුහුන දෙන විශාලතම අභ්‍යන්තර තර්ජනය (internal threat)වශයෙන් එරට ව්‍යාප්ත වෙමින් තිබෙන මාඕවාදී කැරැල්ල නම් කලා.මෙය "විශාලතම අභ්‍යන්තර තර්ජනය" වශයෙන් පිලිගැනීමෙන් කාශ්මීර අර්බුදය තරම්ම තර්ජනාත්මක සාධකයක් බවට ඉන්දියාවේ මාඕවාදී ගරිල්ලන් පත්ව තිබෙන බව ඒ අනුව ඉන්දීය මධ්‍යම රජය නිල වශයෙන් පිලිගෙන තිබෙනවා.

"නැක්සලයිට් කැරැල්ල" ලෙස පොදු ව්‍යවහාරයේදී හදුන්වන ඉන්දියාවේ මාඕවාදී ගරිල්ලා යුද්ධය සමහර විට ඉදිරි වසර කිහිපය තුල කලාපයේම දේශපාලන සිතියම වෙනස් කිරීමට තුඩු දෙන ව්‍යාපාරයක් වීමේ ලක්ෂන පෙන්වනවා.ඉන්දියාවේ ප්‍රාන්ත 20 ක දිස්ත්‍රික්ක 220ක් වැසී යන ලෙස මාඕවාදී සන්නද්ධ ක්‍රියාකාරකම් ව්‍යාප්ත වී තිබෙන අතර එය භූගෝලීය වශයෙන් සමස්ත ඉන්දියාවේ 40%ක පමන භූමි ප්‍රදේශයක් ආවරනය කරනවා.ඉන්දීය රජයේ පාලනයෙන් ගිලිහී ගරිල්ලා හමුදා විසින් පාලනය කරන භූමි ප්‍රමානය වර්ග කිලෝ මීටර 92 000 ක් වශයෙන් සැලකෙනවා.ආන්ද්‍රා ප්‍රදේශ් ඇතුලු නැගෙනහිර ඉන්දීය කලාපයේ තදින් මෙම අරගලය පැතිර යමින් පවතින අතර එහි බරපතලකම මන් මෝහන් සිංගේ මුලින් දැක්වූ ප්‍රකාශයෙන්ම වටහා ගත හැකියි.

දකුනු ආසියාවේ මෑතකාලීනව මෙසේ තදින් අවධානයට ලක්වූ අනෙත් සන්නද්ධ අරගලය වූයේ නේපාලයේ මාඕවාදී සටන්කරුවන්ගේ නැගිටීමයි.වසර කිහිපයකට පෙර නිකම්ම නිකම් "ත්‍රස්තවාදීන්" පිරිසක් වශයෙන් මාධ්‍ය විසින් හැදින්වු නේපාල සටන්කරුවන් කෙතරම් ශක්තිමත් වූවාද යත් නේපාලයේ තිබුන පාලනය පෙරලා දමා ආන්ඩු බලය ලබාගැනීමටත් සමත් වුනා.මේ වනවිට ආන්ඩුවෙන් ඉවත්ව කටයුතු කලත් නේපාලයේ ශක්තිමත්ම තනි කන්ඩායම වශයෙන් සැලකෙන්නේ එරට මාඕවාදී ව්‍යාපාරයයි.
නේපාලයේ සිදුවු මෙම නැගිටීම එක්ක ඉන්දියාවේ ප්‍රාන්ත පුරා ඇවිලී යන ගරිල්ලා සටන ගත්විට මාඕවාදී සටන් ව්‍යාපාර කලාපය තුල විශාල වර්ධනයක් අත්කරගෙන සිටින අන්දම පැහැදිලිව නිරීක්ෂනය කරන්න පුලුවන්.

වැඩි කල් යන්න පෙර අමෙරිකාවටත් තර්ජනයක් වන රටක් බවට පත්වෙනවා යැයි පාරම් බාන ඉන්දියාව තුල මෙවැනි දැවැන්ත පුපුරායෑමක් ඇතිවුනේ කොහොමද?
කලාපයේ බලවතා ලෙස අසල්වාසීන්ටත් ආධාර බෙදන රටක හා ලෝකයේ හතරවෙනියට විශාල හමුදාව සිටින රටක මධ්‍යම රජය සසල කරවන මෙවැනි අරගලයක් පැන නැංගේ කෙසේද?
මේ කාරනය ගැන සාකච්ඡා කිරීමේදී මාඕවාදී ව්‍යාපාරයේ සංයුතිය ගැන කතාකිරීම වැදගත් වෙනවා.

මාඕවාදී ගරිල්ලා යුද්ධයට සම්බන්ධ වී සිටින්නේ ඉන්දියාවේ ප්‍රත්‍යන්ත ප්‍රදේශවල ග්‍රාමීය දිලිදු ජන කොටස්.විශේෂයෙන්ම එම ජනකොටස් අතර සිටින තරුන පිරිස් මෙම යුද්ධයේ පුපුරන සුලු න්‍යෂ්ඨිය වශයෙන් ක්‍රියා කරනවා.වනගත වෙමින්,කැලෑ වල ඉතාම දුෂ්කර තත්වයන් යටතේ සන්නද්ධ සටන් පුරුදු වන මෙම සටන්කාමී තරුන පිරිස් ඉන්දීය මධ්‍යම රජයට වගේම ප්‍රාන්ත රජයන්ට විවෘතව අභියෝග කරමින් මුලු ලෝකයේම අවධානය තමන් වෙත යොමුකරගනිමින් සිටිනවා.
ඒ වගේම ඉන්දියාවේ ප්‍රාන්තවල ජීවත් වන ගෝත්‍රික ජනයා අතර විශාල පිලිගැනීමක් මෙම ව්‍යාපාරයට ලැබී තිබෙන ආකාරය නිරික්ෂනය කරන්න පුලුවන්.සංවර්ධනයේ පුලුටකුදු නොදුටු,ඉන්දීය පොලිසි වල තාඩන පීඩන වලින් හෙම්බත්ව සිටින මෙම ගෝත්‍රික ස්වදේශීය කොටස් මාඕවාදී අරගලයේ සක්‍රීය කොටස්කරුවන් විදිහට වැඩකරනවා.

කලාපයේ බලවතා බවට පත්ව සිටින ඉන්දියාව ඇත්ත වශයෙන්ම බාහිර වශයෙන් පිම්බුනත් අභ්‍යන්තර වශයෙන් එහි සමාජය බොහොම අසමතුලිත සමාජයක්.සාමාන්‍යයෙන් ඉන්දියාව තුල ලෝක දෙකක් තිබෙන බව පිලිගැනෙනවා.ඒ විශාල කටවුට් හා බිල්බෝඩ් වල සිනාසෙන සිනමා තාරකාවන්ගේ හා ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයන්ගේ ලෝකය සහ ඒ කටවුට් යට හිගාකන,හාමතේ මියයන දිලින්දන්ගේ ලෝකයයි.
"ඉන්දියාව" කියල අපි හදුනගන්නේ සිනමා තාරකාවන් රගන,දිලිසෙන කටවුට් ලෝකය මිස ඒ යට පොලොව මත තිබෙන ඇත්ත භූමිය නෙමෙයි.
රනිල් වික්‍රමසිංහගේ regaining sri lanka වැඩපිලිවෙලට සමාන්තරව ඉන්දියාවේ භාරතීය ජනතා පක්ෂ ආන්ඩුව ක්‍රියාත්මක කලේ shining india යනුවෙන් වැඩසටහනක්.ලංකාවට 1977 දී ආ "විවෘත ආර්ථිකය" යන වැරදි නමින් හදුන්වන ලිබරල්වාදී වෙලදපොල ආර්ථික ප්‍රවේශය ඉන්දියාවේ නිල ආර්ථික ප්‍රවේශය බවට පත්වුනේ 1991 දී.රිගේනින් ශ්‍රී ලංකා වගේම ෂයිනින් ඉන්ඩියාත් ඒ ලිබරල් ආර්ථිකය ඉදිරියට ගෙන ගිය ව්‍යාපෘති වූ අතර දැන් ලංකාවේ අපි වවමු රට නගමු යනුවෙන් රැවටිලි සහගත නමකින් පරන ලිබරල් වෙලදපොල ව්‍යාපෘතිය දිගටම පවතින අතර සිය "ජාතිකවාදී" අනන්‍යතාවය හගවන ජටාව බැදි මන්මෝහන් සිං අගමැතිගේ වත්මන් ඉන්දීය පාලනය පරන බීජේපී ව්‍යාපෘතියම වෙනස් ස්වරූපයකින් ඉදිරියට ඇදගෙන යමින් තිබෙනවා.මේ අනුව ගත්තම ලංකාවෙයි ඉන්දියාවෙයි සමානකම් සිත්ගන්නා සුලුයි!

ලිබරල්වාදී ධනේශ්වර වෙලදපොල ආර්ථිකයේ ලක්ෂනය සම්පත් සංකේන්ද්‍රනය වීමයි.
ඒ කියන්නේ ආර්ථිකයේ මොනතරම් දැවැන්ත ප්‍රමානාත්මක පිබිදීමක් ඇතිවුනත් ඒ පිබිදීම එක්තරා පංතියක් හා සමාජ කොටස් කිහිපයක් අත සීමා වෙනවා.සමාජයේ පතුලට ඒ පිබිදීම ගලාගෙන යන්නෙ නැහැ.ටාටා බිර්ලා වැනි මහා ප්‍රකෝටිපතියන් ඉන්දියාවේ බිහිවෙලා තියෙන අතර නාගරික මධ්‍යම පංතික කොටස් කිහිපයක් වෙතද අඩු වැඩි වශයෙන් "ඉන්දීය පිබිදීමේ" ප්‍රතිලාභ ගිහින් තිබෙනවා.
මෙහි ප්‍රතිඵලය කුමක්ද?
ප්‍රතිඵලය වන්නේ සමාජ පිරමීඩයේ ඉහල ස්ථරයන් දෙක තුන සෞභාග්‍යයෙන් ධනයෙන් හා යස ඉසුරින් ආඩ්‍ය වීම හා සමාජ පිරමීඩයේ පහල කොටස් ඉහල බලාගෙන හිගමන් යදින තත්වයට පත්වීමයි.ඉන්දියාවේ එක ලෝකයක සුරපුරයකුත් අති විශාල බහුතරය ජීවත් වන අනිත් ලෝකයේ අවීචි මහා නරකාදියකුත් නිර්මානය වෙලා තියෙන්නෙ ඒ හින්දා.
(මේ ලක්ෂනයම ලංකාවේත් දකින්න පුලුවන්.ලංකාවේ මුලු නිෂ්පාදනයේ 50% බස්නාහිර පලාතේ රැදෙන විට ඌවට ගලන ප්‍රමානය 5% ඉක්මවන්නෙ නැහැ.ජනගහනයේ ධනවත්ම 20% ජාතික ආදායමේ හරි අඩකටත් වැඩි ප්‍රමානයක් භුක්ති විදින විට දුප්පත්ම 10%ට ලැබෙන්නෙ ජාතික ආදායමේ 1% ක අගයක් පමනයි.නමුත් ඉන්දියාවේ තරම් උග්‍ර තත්වයක් මෙහි ඇතිනොවෙන්න අඩු පාඩු මැද වුනත් පවත්වාගෙන ඇවිත් තිබෙන සුබසාධන සේවා හේතුවෙලා තියෙනවා.සටහන ඉන්දියාව ගැන නිසා ඒ ගැන වැඩිදුරටත් මෙහිලා කතාකෙරෙන්නේ නැහැ.)

කෙසේ වෙතත් මාඕවාදී ගරිල්ලා යුද්ධයේ ස්වරූපයෙන් මේ නිසා පුපුරා ගොස් තිබෙන්නේ ඉන්දියාව වසාගත් අසමානතාවය ගැන සමාජයේ පහල පාංතික ජනතාව අතර තිබෙන අප්‍රසාදයයි.විරෝධයයි.
ඉන්දියාවේ ගම්බද ප්‍රදේශවල තවමත් ශේෂ වී තිබෙන කුල පීඩනය මෙම සටන් රැල්ලට ඉන්ධන සපයන සාධකයක් වෙලා තියෙනවා.සාමාන්‍යයෙන් කුල බෙදීම වගේ වැඩවසම් ලක්ෂන අහෝසි කරල දැමීම ධනවාදය විසින් කරන කාර්යයක් විදිහටයි සැලකෙන්නේ.නමුත් දශක ගනනාවක් ගෙවුනු පසුවත් ගම්බද වැඩවසම්වාදය ඉක්මවීමට ඉන්දියාවේ ධනවාදයට නොහැකි වෙලා තියෙන නිසා මාඕවාදී ව්ප්ලවකාරීන් එම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී කාර්යයත් තමන්ගේ සටනෙහි කාර්යයක් විදිහට භාරගෙන තිබෙනවා.

තමන්ගේ ප්‍රශ්න වල හේතුව හොයාගන්න බැරි වුන විට බොහෝවිට පීඩාවට පත්වූ පිරිස් කරන්නෙ අදේශපාලනිකව තමන්ගෙම වර්ගයේ එකිනෙකා මරාගෙන අසහනය පිටකරගැනීම.
එහෙමත් නැතිනම් ආගම්වාදීව හෝ ගෝත්‍රවාදීව සංවිධානය වෙලා වෙනත් වර්ගයක් මත "පීඩනයේ හේතුව" ආරෝපනය කොට වෙනත් ජන කොටසක් අනෙකා බවට පත්කර ගැනීම.පත්කරගෙන වර්ගවාදීව මරා ගැනීම.ලංකාවේ දෙමල නැගිටීම,ඉන්දියාවේම විවිධ ජාතිකත්වයන් අතරින් පැන නැගුන (සික් කැරැල්ල) වැනි අරගල නිරීක්ෂනය කලාම මේ ලක්ෂනය දකින්න පුලුවන්.
නමුත් දිස්ත්‍රික්ක 220 පුරා විවිධ ජාතික කොටස් ගෝත්‍ර ඒකාබද්ධ කරමින් පැතිර යන ඉන්දියාවේ මාඕවාදී නැගිටීම මේ හැම එකකින්ම වෙනස් වෙන්නේ එය ප්‍රශ්නයේ "දේශපාලනිකය" ග්‍රහනය කරගෙන සිටින නිසා.
තමන්ගේ විදවීම් වල හේතුව ඉන්දියාවේ අසාධාරන සමාජ දේශපාලන ක්‍රමය යැයි නිවැරදිව වටහාගෙන සිටින මෙම සටන්කරුවන් සිය සටනේ අරමුන ලිබරල් ධනවාදී ක්‍රමය පෙරලා දැමීම යැයි ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රකාශ කර සිටිනවා.
කෙසේ වෙතත් 1967 බෙංගාලයේ නක්සල්බාරි ගම්මානයෙන් හටගත් මාඕවාදී සටන, බිදවැටීම් පරාජයන් වරද්දා ගැනීම් හා පාවාදීම් ගනනාවක අත්දැකීම් හරහා 2009 වන විට "විප්ලවය" කලාපයේ දේශපාලන සිතියමේ මගහැරිය නොහැකි සංසිද්ධියක් වශයෙන් ඉදිරියට ගෙනැවිත් තිබෙන බව පැහැදිලියි.

Monday, December 21, 2009

කතිරය ගැසීමට පෙර - ( මේ රාජ්‍යයේ සොරු නැත)


1.මිහින් එයාර් වෙනුවෙන් වියදම් කොට රටට අහිමි වූ මුදල රුපියල් බිලියන 6 කි.එසේ වුවද මුලු සෞඛ්‍ය ක්ෂේත්‍රයටම දරන රාජ්‍ය වියදම රුපියල් බිලියන 5 කි.රෝහල් වල ඖෂධ වෙනුවෙන් වියදම් කල යුතු මුදල් හිතවතුන්ගේ පුද්ගලික අභිලාෂ සපුරන ව්‍යාපෘති වෙනුවෙන් වියදම් කෙරෙන අතර අත්‍යවශ්‍ය ඖෂධ හෝ සැත්කම් කරගැනීමට ඇවැසි ප්‍රතිපාදන නොමැතිව රටේ රෝහල් පද්ධතිය වේලෙමින් පවතී.

2.කෝප් වාර්තාවෙන් හෙලිදරවු වූ රටට අහිමි කල මුදල
මිලියන 33 000 කි.මහජන ධනය අපතේ යැවු වැරදිකරුවන් යහතින් වැජඹෙන අතර කිසිවෙකුට දඩුවම් නැත.හෙලිදරවු වූ සොරුන්ට දඩුවම් නොදෙන රටක නීතිය කුමකටද?

3.ගමනාගමන මන්ඩලයේ බස් මැතිවරන කටයුතු වලට යොදාගැනීම නිසා ආයතනයට සිදුව ඇතැයි සැලකෙන පාඩුව
මිලියන 100 කි.

4. අකාර්යක්ෂම කලමනාකරනය නිසා

විදුලි බල මන්ඩලය වාර්ෂිකව බිලියන 3.9 ක්
එයාර් ලංකා ආයතනය
බිලියන 9.98 ක්
වරාය අධිකාරිය
බිලියන 3.5 ක්
මාර්ග සංවර්ධන අධිකාරිය
බිලියන 9.9 ක්
ගමනාගමන මන්ඩලය
බිලියන 4.5 ක්
තෙල් සංස්ථාව
බිලියන 7.1 ක් පාඩු ලබයි.
මෙසේ අපතේ යන්නේ ලදරුවාගේ කිරිපිටි පැකට් එකේ සිට මියයන මහල්ලාගේ මිනී පෙට්ටියට ගහන ඇනය දක්වා සකල විධ බඩු භාන්ඩ මත බදු පනවා සමාජය පෙලමින් සූරාකනු ලබන ධනයයි.

5.කොලඹ නගරයේ නිවාස හිමි ඇමතිවරුන් 50 දෙනෙක් ඇතුලුව සියලු ඇමතිවරුන් ගෙවල් කුලී දීමනා ලෙස රුපියල් ලක්ෂයක් ලබාගත් අතර මාසික විදුලි ගාස්තු,ජල බිල්පත් දීමනා ලෙස අතිරේක 35 000 ක්ද ලබාගනිති.යුද්ධ කරන තුරු පඩි වැඩි නොකරන බවත් එය ඉවසා සිටින ලෙසත් ජනතාවට මොවුන් පැවසුවේ එසේ වරප්‍රසාද යහමින් භුක්ති විදින අතරතුරය.

6.විදේශ අමාත්‍යාංශයේ සංචාර සදහා පමනක් වැය වන වියදම
මිලියන 100 කට ආසන්න වන අතර ජනාධිපතිද තඹ සතේකට වැඩක් නැතැයි පැවසූ විදේශ ඇමතිගේ දියනියගේ කුප්‍රකට නිව්යෝක් උපන්දින සාදයේ වියදම ලක්ෂ 300 කි.ජීවන වියදමෙන් පෙලෙමින් මිනිසුන් අමාරුවෙන් ජීවත් වෙද්දී සමාජයට සහන සැලසීමට තිබෙන මුදලින් ඇමැත්තෝ උපන්දින සාද පවත්වමින් සිටිති.

7.තොන්ඩමන් ඇමතිගේ කාර්යාලය කම්කරු කොංග්‍රසයේ මූලස්ථානය වෙත ඉවත්කරගැනීම සදහා ගෙවන ලද මුදල
මිලියන 90 කි.වතු ජනයාගේ අවම වැටුප එසේ වුවද රුපියල් 500 කටද අඩුය.එම කම්කරුවන් දෛනික වැටුප ලෙස රුපියල් 500ක් ඉල්ලන විට එය මස් රාත්තල ඉල්ලීමක් ලෙස දකින මිගාර වැනි බ්ලොග්කරුවන් ඇමැති ගනයා මස් රාත්තල් දුසිම් ගනන් ගිලදමන විට එම යථාර්තයට අන්ධය

8.විදේශ රැකියා අමාත්‍යාංශයේ වංචාවේ මුලු වටිනාකම
මිලියන 100 කට ආසන්න වේ.

9.මගනැගුම ව්‍යාපෘතියේ ගිනුම්ගත නොවුවා යැයි සැලකෙන මුලු මුදල
මිලියන 1000 කි.

10.ටෙලිකොම් ආයතනයේ ටෙන්ඩර් වංචාවක ප්‍රතිඵල ලෙස
මිලියන 324 ක් අහිමි වී ඇත.

11.රටේ ඇමති මන්ඩලය 100 ඉක්මවන අතර ( බිලියන 1ක ජනගහනයක් සිටින ඉන්දියාවේ මුලු ඇමති මන්ඩලය 22 කි ) මේ අයගේ වාහන/නිවාස/ආරක්ෂාව/කාර්ය මන්ඩලය (කාර්ය මන්ඩලයේ සැලකිය යුතු පිරිසක් වන්නේ පවුලේ සාමාජිකයන්ය) සදහා විශාල වියදමක් දැරිය යුතු අතර මේ සදහා යන හැම සතයම ගෙවිය යුත්තේ දාඩිය හෙලමින් එදිනෙදා ජීවිතය ගැටගැසීමට වෙහෙසෙන සාමාන්‍ය ජනයාය.

මේවා නිකම්ම නිකම් සංඛ්‍යාලේඛන නොවේ.මේ සංඛ්‍යාලේඛන තුල විශාල සත්‍යයක් ගැබ්ව තිබේ.මේ සංඛ්‍යාවන් තුල විශාල ඛේදවාචකයක් ගැබ්ව තිබේ.
ඩෙංගු වසංගතයක් වන තුරු එය නවත්වාගැනීමට මෙරට බලධරයන්ට හැකි වූයේ නැත.සූකර උන රක්තපාත අඩියට පැමිනෙන තුරු මෙරට ඇමති ගනයා බාල් නැටූහ.රුබෙල්ලා විෂ වී තිදෙනෙක් මිය ගොස් තිබේ.වගකීම ගැනීමට කිසිවෙක් නැත.මෙම අකාර්යක්ෂම රාජ්‍ය නිලධර තන්ත්‍රයේ අකාර්යක්ෂමතාවයේ හා තක්කඩිකමේ වන්දිය ගෙවන්නට වී තිබෙන්නේ රටේ පොදු ජනයාටය.එනම් මෙය කියවන ඔබ හා මා වැනි සාමාන්‍ය මිනිසුන්ටය.

අපේ බදු මුදල් නාස්ති කරන මෙම වංචාකරුවන් තමන් දේශප්‍රේමීන් යැයි පවසද්දී අප එය විශ්වාස කල යුතුද?
මහජන මුදල් රිසිලෙස ගසා කෑමට ඉඩදී ඉච්ඡාවට සිනා මූනු පාන නායකයන් තමන් සංවේදී නායකයන් යැයි පවසාගනිද්දී අප එය පිලිගත යුතු වෙමුද?
ජාතික කොඩිය හතර අතේ වැනුවාට මේ අපරාධ වල පව් සෝදා ගැනීමට කිසිවෙක්ට හැකිද?
එසේ සෝදාගැනීමට අප ඉඩ තැබිය යුතුද?
මේවා ගැන නොසිතා අන්ධ ලෙස භාවිතා වන චන්ද වූ කලී සර්ව ජන චන්ද බලයට කරන නිගාවක් මිස වෙනකක් නොවේ.

(
මූලාශ්‍රය - anticorruptsl.com )

Sunday, December 20, 2009

ආගම - දාර්ශනික සාරය වෙනුවට සමාජමය සාරය සොයමුද?


මෙම අඩවිය තුල පුද්ගලික අත්දැකීම් ඒ විදිහටම මීට පෙර සටහන් කර නොතිබුනා හා සමාන වුනත් පසුගිය දිනෙක ලද අත්දැකීමක් සටහන් කල යුතුයි කියල හිතුනෙ ඒකෙන් ගන්න පුලුවන් වැදගත් අදහසක් නිසා.

සාමාන්‍යයෙන් ආගම ගැන විද්‍යාත්මක මතය නිශේධනීය එකක්.ස්වභාවධර්මයේ චලිතය තේරුම් කරගන්න තරම් දැනුම දියුනු වෙලා නොතිබුන වකවානුවක ඒවා තේරුම් ගැනීමට දරන ලද විවිධ උත්සාහයන්ගේ ප්‍රාථමික ප්‍රකාශනයන් විදිහට පහල වුන ආගමික මතාන්තර පසුකාලයක සමාජයේ දේශපාලන ආර්ථික සැකැස්මට අනුව හැඩගැසුනා.පෙරදිග සමාජ වල වගේම අපරදිග සමාජවලත් වරප්‍රසාද ලත් සංස්ථාවන් විදිහට ආගම් සංවිධානය වෙන්න පටන්ගැනීම එක්ක ඒවා ඒ ඒ සමාජ වල පාලකයන්ගේ අවශ්‍යතාවයන් එක්ක තදින් ගැටගැහෙන්නට වුනා.මධ්‍යකාලීන යුගයේ බටහිර පල්ලිය ඉතාම පීඩාකාරි සංස්ථාවක් වුනෙත් පෙරදිග විවිධ ආගම් පාලකයන්ගේ සුඛෝපභෝගී ජීවිත හා සමාජයේ දුක්ඛදායක ජීවිත අතර පරතරය ලෝකෝත්තර විග්‍රහයන්ගෙන් වසාලන දෘෂ්ටිවාදාත්මක දැලක් ලෙස ක්‍රියාත්මක වුනෙත් මේ හින්ද.කොහොම වුනත් ප්‍රගතිවාදී දේශපාලන භාවිතය තුලත් මේ නිසා ආගම ගැන තියෙන අදහස එතරම් සුබදායක එකක් නෙමේ.

විද්‍යාත්මකව කොයිතරම් වැරදි කියල කියවුනත් මිථ්‍යාවන් සම්බන්ධ සහජ ලෝලිත්වයක් මිනිසා තුල තියෙනවා.මේ නිසා ආගමික මතාන්තරත් මිනිසුන් අතර නොනැසී පවතිනවා දකින්න පුලුවන්.මගේ කතෝලික සගයෙක් දෙවියන් වහන්සේ යනුවෙන් කෙනෙක් නැත යනුවෙන් පවසන අතර නොවරදවා පල්ලි යනවා.කොවුර් අනුව යමින් සියලු ආගම් දෙස නිර්දය උපහාසාත්මක බැල්මක් හෙලන තවත් මිතුරෙක් විභාගයක් ලංවුන විටෙක බෝධී පූජාවල සරන සොයනවා.බුද්ධිමය වශයෙන් ආගමික මිථ්‍යාවන් ප්‍රතික්ෂේප කලත් හදවතින්,භාවමය වශයෙන් මිථ්‍යාවන් සම්බන්ධ ලෝලයක් මිනිසුන් තුල බොහෝවිට පවතින බව නිරීක්ෂනය කරන්න පුලුවන්.

පසුගිය දිනෙක කොලඹ විශ්ව විද්‍යාලයේ සංවිධානය කොට තිබුන නත්තල් භක්ති ගීත (කැරොල්)ගායනා ප්‍රසංගයකට සහභාගි වෙන්න මෙම බ්ලොග්කරුට අවස්ථාව ලැබුනා.
සියලු ගායනා උසස් මට්ටමක නොතිබුනත් ප්‍රසංගයෙන් ඉතාම සෞන්දර්යාත්මක වින්දනයක් රැස්වෙලා හිටපු බොහෝ දෙනා ලැබුවා.අවස්ථාවට කතෝලික - කතෝලික නොවන බොහෝ දෙනා එකතු වෙලා සිටි අතර ඒ හැමදෙනාම අවස්ථාව වින්දනය කල බවට සැකක් නැහැ.
උත්සවයේ කෙටි අදහස් දැක්වීමක් කල පියතුමෙක් ලෝකයේ තිබෙන උත්තරීතරම ගුනාංගය වූ කලී පරිත්‍යාගය හා සමාව දීමයි යනුවෙන් පවසමින් සිත්ගන්නා සුලු කෙටි දේශනයක් කලා.රුවන්ඩාවේ සිට පැමිනි කන්‍යා සොයුරියකගේ කතාවක් ඔහු පැවසූ අතර හුටු ටුට්සි ගැටුමේදී පවුලේ අනෙත් සියල්ලන් මරා දැමීමට ලක්වූ ඇගේ ජීවිත කතාව බොහොම සංවේදී කතාවක්.උපතින් කතෝලික නොවුනත් කුඩා කල ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියට අනුකූල පරිසරයක අත්දැකීම් ලද අයෙක් ලෙස ශාලාවෙන් නික්ම රාත්‍රියේ නිවස බලා යන විට මට කල්පනා වුන දෙයක් නම් ආගම පරම නිශේධනීය දෙයක් ලෙස සැලකීමට වඩා ආගම තුල තිබෙන යම් යම් විභවයන් ගැන මීට වඩා සිතිය යුතුයි කියන කාරනය.

ආගම්වල දාර්ශනික හරයක් නැති නමුත් ආගම් වල සමාජමය හරයක් තිබෙනවා යැයි මා සිතනවා.
දෙවියන් වහන්සේ සිටීද?යන්නට මගේ පිලිතුර නැත යන්නයි.
කර්මය යනුවෙන් දෙයක් තිබේද?
මගේ පිලිතුර නැත යන්නයි.
නැවත ඉපදීමක් තිබේද?
මගේ පිලිතුර නැත යන්නයි.
ඒ නිසා ආගම් වලින් වැඩක් ඇත්තේම නැද්ද?
එසේ වුවද ඊට දීමට තිබෙන පිලිතුර "වැඩක් තිබේ" යන්නයි.දාර්ශනිකව හරයක් නැති වුනත් සමාජයේ විසිරී සිටින මිනිස් ජීවිත යම් මොහොතකට හෝ එකතු කරන්න ආගමට පුලුවන් වෙලා තියෙනවා.පුද්ගල අනන්‍යතා පමනක් පවතින ලෝකයක යම් පොදු අනන්‍යතාවයක් හදන්න ආගම උදවුවක් වෙලා තියෙනවා.නත්තල් කාලෙට තමන්ගේ ක්ෂුදු ලෝකවලින් එලියට එන මිනිස්සු එකතු වෙලා සන්තෝස වෙනවා.වෙසක් ආවම කූඩු හදන්න,වෙසක් බලන්න,දන්සැල් වලට යන්න පොදුවේ හැමෝම එකතු වෙනවා.පන්සලට එන ගෑනු ලමයි පිරිමි ලමයි හදුනගන්නවා.විවිධ පුද්ගලයන් එකට මුසු කරන ස්විකරන මාධ්‍යයක් වශයෙන් මේ අනුව ආගම ඉටු කරන භූමිකාවක් තිබෙනවා.
සරලවම කියතොත් පටු ආත්මාර්ථකාමීත්වය අධිනිශ්චය වෙලා තියෙන මිනිස් ජීවිත වලට සාමූහිකත්වයේ සුන්දරත්වය ගේන්න අද සමාජය තුල ආගම යම් කාර්යභාරයක් ඉටු කරන බව පැහැදිලියි.

ආගම් වල පවතින අන්තිම පසුගාමී හා අතිශය නිශේධනීය පැතිකඩ තේරුම් ගන්නවා වගේම ආගමේ මේ ප්‍රගතිශීලි පැතිකඩත් අවබෝධ කරගන්න අවශ්‍යයයි.මිනිසා තුල තිබෙන සහජ මිථ්‍යා ලෝලය මිනිසාගේ සමාජ ජීවිතය යහපත් කිරීමේ විධියක් විදිහට යොදාගන්න පුලුවන්කම තියෙනවා නම් එය ආගම පරම වශයෙන් හෙලා දකිනවාට වඩා ප්‍රතිඵලදායක එකක් වනු ඇතැයි අවසන් වශයෙන් සිතීමට පුලුවන්.

Sunday, December 6, 2009

ජනාධිපතිවරනය සහ දේශප්‍රේමී බොරුව


පෙරවදන -
සිය ගුරුවරයා වන නලින් ද සිල්වාගේ මග යමින් සතියට වතාවක් බ්ලොග් අවකාශයට "අපේ ප්‍රවාදය" බැගින් මුදා හරින ජාතික චින්තකයන් දෙපලක් වන දර්ශන කස්තුරිආරච්ච් හා කැලුම් නිරංජන යන මහත්වරුන්ට මෙම ලිපිය උපහාරයක් වේවා!

එලඹෙන ජනාධිපතිවරනයේදී මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිව දිනවිය යුත්තේ ඇයි ද යන්න පිලිබද ටියුෂන් දීමට ‍"ජාතික චින්තකයන්" මේ දවස්වල විශාල මහන්සියක් ගනිමින් සිටින බව පෙනෙනවා.ඔවුන්ගේ තර්කය සරල කලාම එන්නේ මේ ව‍ගේ සමීකරනයක්.
මහින්ද ගේ පිල = දේශප්‍රේමී පිල
සරත් ‍‍ෆොන්සේකාගේ පිල = දේශද්‍රෝහී පිල
සරත් ෆොන්සේකාගේ පිල දේශද්‍රෝහී ලෙස නම් කිරීමට මේ අය යොදා ගන්නා තර්කය මොකක්ද?පුද්ගලයෙක‍් ලෙස ෆොන්සේකාට එල්ල කරන්න කිසිදු ‍චෝදනාවක් මොවුන්ට නැහැ.මාස කිහිපයකට පෙර ඇමෙරිකන් හමුදාවට ත්‍රස්ත මර්ධනය ගැන ඉගැන්වීමට පවා සුදුසු දේශහිතෛශියෙකු ලෙස තමන් විසින්ම නම් කල ජනරාල් ඉතාම කෙටි කාලයක් තුල දේශද්‍රෝහියෙක් බවට රූපාන්තරනය කරන එක ( අවශ්‍යතාවය තිබුනද)එතරම් සරල දෙයක් නෙමෙයි.

ඒ නිසා ජනරාල්ගේ පිල දේශද්‍රෝහී ලෙස නම් කිරීමට මොවුන් උපයෝගී කරගන්නා තර්කය නම් ජනරාල් ට සහය දක්වන අයව හුවා දැක්වීමයි.ඒ අනුව කතන්දරය පෙලගැසෙන්නේ මෙහෙමයි.
මංගල = දේශද්‍රෝහියා
රනිල් = දේශද්‍රෝහියා
එමනිසා ඔවුන් සමග හිටගත් ෆොන්සේකා = දේශද්‍රෝහියා
දර්ශන හා කැලුම් දෙබෑයන්ගේ මෙම අතිශය "සංගත" හා "ගැඹුරු" චතුස්කෝටික තර්කය දැන් අපි අනිත් පැත්තට භාවිත කර බලමු.

ෆොන්සේකා වටා ඉන්නා අයගේ චරිත සහතික පමනක් සැලකීමෙන් නොනැවතී අපි ජනාධිපති අවට ඉන්නා අයගේ චරිත සහතික සසදා බලමු.
1.ජාතික චින්තකයන් රටේ සිදු වූ ඉතාම දේශද්‍රෝහී ක්‍රියාව යැයි හදුන්වන 2002 සටන්විරාම ගිවිසුම හා සාම සංදර්ශන ක්‍රියාවලියේ මහ මොලකරවෝ කවරහුද?ඔවුන් අද සිටින්නේ කොතනද?
කොටි සමග ගිවිසුම් ගැසූ රනිල් විපක්ෂයේ සිටිනවා වාගේම එම සාකච්ඡා සදහා ලොව වටා ඉත සිතින් කරක් ගැසූ මිලින්ද මොරගොඩ,ජී.එල්.පීරිස් වැන්නන් අද රජයේ ප්‍රබල චරිතය.අතීත පාප කර්මය මත රනිල් දේශද්‍රෝහී වන්නේ යැයි කියන්නට ඇරෙන ජාතික චින්තකයන්ගේ කටවල් මොරගොඩ දේශද්‍රෝහියෙක් කියන්නට නොඇරෙන්නේ ඇය?රනිල් ඉන්නා පිල දේශද්‍රෝහී යැයි කියන්නට විසිවෙන කෙල එම ක්‍රියාවම කල මොරගොඩලා ඉන්නා පිල දේශද්‍රෝහී යැයි කියන්නට විසි නොවන්නේ ඇයි?

2.රවි කරුනානායක ගේ අලිමංකඩ පාමංකඩ කතාව මොවුන් දිගටම වාදනය කරයි.තවත් හොදින් හොයා බැලුවහොත් රාජිත සේනාරත්න,හේමකුමාර නානායක්කාර ආදීන් කොටි සංවිධානය ගැන කල අලිමංකඩ කතාවටත් වඩා ආතල් කතා සොයාගත හැකිවනු ඇත.කොටි යනු ත්‍රස්තවාදීන් නොව පූස් පැටවුන් පිරිසක් බව හේමකුමාර ඇමති තුමා 2004 කාලයේ පැවසුවා අපට මතකය.කොටි සංවිධානයේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ප්‍රවේශය ගැන රාජිත චරිත සහතික දුන් හැටි,යුද විරෝධී පෙලපාලි ගිය හැටි චින්තකයන්ට අමතක වුනාට අපට අමතක නැත.දැන් ප්‍රශ්නය වෙන්නේ එහෙම කරපු රාජිතලා දේශද්‍රෝහී ‍නොවන්නටත් රවි කරුනානායක පමනක් දේශද්‍රෝහී වන්නටත් හේතුව කුමක්ද යන්නයි.

3.කොටි සංවිධානයට හිතවත් ස්ථාවරයක සිටි මනෝ ගනේෂන් ෆොන්සේකාට සහය දැක්වීම මොවුන්ට විශාල ප්‍රශ්නයකි.
නමුත් එවැනිම ස්ථාවරයක් ඉතාම තදින් දරන ලද තොන්ඩමන් හා චන්ද්‍රසේකරන් රාජපක්ෂට සහය දීම දේශප්‍රේමී කදවුරේ ජයග්‍රහනයකි!
කොටි සංවිධානය සමග දේශපාලනිකව එක ස්ථාවරයක සිටි,කොටි සංවිධානය දෙමල ජනයාගේ එකම නියෝජිතයා යැයි පැවසූ දෙමල ජාතික සන්ධානය සමග ජනාධිපති සාකච්ඡාකිරීම ,ඔවුනගේ චන්ද වලට කෙල හැලීම ජාතික චින්තකයන්ට ගැටලුවක් ලෙස නොපෙනේ.එය දේශද්‍රෝහී වැඩක් වනුයේ විපක්ෂය සිදු කල විට පමනි.මේ අවුල පැහැදිලි කරදෙන්නේ චතුස්කෝටිකයේ කුමන කෝටියෙන්ද?

4.ජනාධිපතිගේ පාර්ශවයේ ඉන්නා දේශප්‍රේමීන් කවර වර්ගයේ දේශප්‍රේමීන්ද?
විදේශ ඇමති ධූරය දරන එක් දේශප්‍රේමියෙක් සිය දියනිය‍ගේ උපන් දිනය වෙනුවෙන් ලක්ෂ 300ක උත්සවයක් නිව්යෝර්ක් හි මහ හෝටලයක පවත්වන ලද්දෙකි.මිලදී ගන්නා සෑම සියලු භාන්ඩයක් මත අධික බදු පටවා සමාජය සූරාකා උපයා ගන්නා බදු මුදල් මොවුන් වැය කරන්නේ ඒ විදිහටය.තවත් දේශප්‍රේමියෙක් මාවිල්ආරු සිද්ධියෙන් අසරන වූ ගොවීන්ට ගෙවන්න තිබූ වන්දි මුදලටත් කෙලවූ දේශප්‍රෙමියෙකි.මේ දේශප්‍රේමීන්ගේ වත්කම් බලා සිටිද්දී ඉහල යයි.වීරවංශ නැමැති දේශප්‍රේමයට අධිගෘහිත දේවතාවා කෝටි ගනනක මාලිගාවක් ඉදිකරයි.ආරක්ෂක ලේකම් ඇපලෝහි අධ්‍යක්ෂක මන්ඩල ප්‍රධානියා බවට පත්වේ.රටේ සමස්ත සාරය තමන් වෙත ඇදගන්නා පවුල් පාලනයක් නිර්මානය වි තිබෙන අතර ජාතික චින්තකයන්ට "දේශප්‍රේමී" වී ඇත්තේ එවැනි දූෂිතයන්,ජනතා ද්‍රෝහීන් හා පාදඩයන් බඩපිනුම් ගසන ගර්හිත තන්ත්‍රයකි.

ඇත්ත කාරනය නම් දේශප්‍රේමය පිලිබද කතාව ඉතාම විකෘති විදිහකට භාවිතා කරමින් ඉන්නවා යන්නයි.දේශප්‍රේමය යනු නිකම් වාචාල ලෙස සුද්දන්ට බැන අඩ ගැසීම නොවේ.දේශප්‍රේමය යනු රටට සමාජයට ආදරය කිරීමයි.ඇත්තටම රටට ආදරය කරන්නෙක්ට අධිරාජ්‍යවාදයට පක්ෂ වන්නට බැරිවා සේම රටේ සාරය උරා බොන දූෂිත කිනිතුතල්ලන්ටද පක්ෂ වන්නට නොහැකිය.සැබෑ දේශප්‍රේමියෙක්ට අධිරාජ්‍යවාදයට එකග වන්නට බැරිවා සේම සමාජයේ මූලික අයිතීන් පවා පාගා දමන ව්‍යවස්ථානුකූල ආඥාදායකත්වයකටද එකග වන්නට නොහැකිය.
ලක්ෂ 300 ක උපන්දින සාද පවත්වමින් සදලුතලාවන්හි සරන දූෂිතයන් දේශප්‍රේමය ගැන දොඩන්නේ බොරුවටය.පාලකයන්ට මෙය මිනිසුන් මුලා කරන ලස්සන වචනයක් පමනි.ජාතික චින්කයන්ට මෙය තේරෙන්නේ නැද්ද?තේරුනත් නොතේරුනා සේ සිටිනවාද යන්න අපි නොදනිමු.සිය "සංගත" ප්‍රවාද ලියන බ්ලොග් වල ප්‍රතිචාරයක් පල කල විට පිලිතුරක් වත් දීගැනීමට මෙම චින්තකයන් ඉදිරිපත් වන්නේ නැත.ඒ දෙන්න පිලිතුරු නැති නිසාද,දේශප්‍රේමීන්ගේ ඉහත වර්ගයේ හැසිරීම් පැහැදිලි කරන "අපේ ප්‍රවාදයක්"තවම හදාගන්න බැරි වු නිසාද යන්න අපි නොදනිමු.
කෙසේ වුවද සමාජය දැනට පාලකයන්ගේ ව්‍යාජ රංගනය හා දෙබිඩි පැවැත්ම අවබෝධ කරගෙන ඇති බවක් නොපෙනේ.
නමුත් කිසිම බලයක් සදාකාලික නැත.
සමාජය එය තේරුම් ගන්නා දිනයක් එනු ඇත.එදිනට දූෂිත ආඥාදායකයන්ට මෙන්ම ඔවුන්ට මතවාදී පන්දම් අල්ලන්නන්ටද සමාජයට වග උත්තර බැදීමට සිදුවනවා ඇත.

You can fool some people for sometime
But you can't fool all the people all the time
So now you see the light
Come stand up for your right!

-Bob marley