Monday, December 19, 2011

තාරුන්‍යයේ දේශපාලනය අතුරුදන් කිරීම / Disappearing politics of the youth




"සැබෑ මිනිසා ආර්ථික ලාභය ඇති මාවත නොසොයයි.ඔහු සොයන්නේ යුක්තිය හා සාධාරනත්වය රැදි මාවතයි.අද දින ඔහුගේ සිහිනය හෙට දවසේ දේශයේ නීතිය බවට පත්වනු ඇත"

- ජොසේ මාටි

ලිත් කුමාර් වීරරාජ් යාපනයේදී අතුරුදහන් වී මේ වනවිට දින කිහිපයකි.දෙසැම්බර් 10 වනදා සවස 5 ට මෝටර් සයිකලයක නැගී සිය නිවෙසින් පිටවූ තැන් සිට මේ දක්වා ලලිත් කුමාර් ආ ගිය අතක් පිලිබද හෝඩුවාවක් නොමැත.ලලිත් කුමාර් සමග කුගන් මුරුගානන්දන් නම් තරුනයාද අතුරුදහන් වී ඇත.

මනුශ්‍යයෙකු අතුරුදහන් වීම යනු තරමක ගූඪ අර්ථයක් දනවන්නකි.මිනිසෙකු මියයාම එකකි.ජීවත්වනවාද මියගොස්ද යන්න දැනගැනීමට ඉඩක් නොතබා මිහිමතින් අතුරුදහන් වී යාම තවෙකකි. පෙන බුබුලු ස්වයංසිද්ධව පුපුරා යා හැක.එහෙත් සිය පැවැත්ම පිලිබද කිසිදු සලකුනක් ඉතිරි නොකොට අවතාරයක් මෙන් මනුශ්‍යයෙකුට ක්ෂනයෙන් "අතුරුදහන්" විය හැකිද?අපට ජීවත් වීමට නියම වී තිබෙන්නේ මනුශ්‍යයන් හුදු අවතාර බවට පත්කොට තිබෙන අවිචාර සමයකය.

උතුරු අර්ධද්වීපය යනු මහා පරිමානයේ හමුදා බලකොටුවකට තිබෙන තවත් සමාන පදයක් පමනක් වන සන්දර්භයක ලලිත් කුමාර්ගේ අතුරුදහන් වීමට වගකිව යුත්තේ රජයේ හමුදාව බවට සැකයක් තිබිය නොහැක. පනස්දහසක පමන හමුදා ‍හා පොලිස් බලමුලු රැදී සිටින උතුරේ රජයේ දේශපාලන විරුද්ධවාදියෙකු අතුරුදහන් වන්නේ නම් එම අතුරුදහන් වීම සහ රජය අතර සම්බන්ධතාවය ගැන අමුතුවෙන් පරිකල්පනා ඇතිකරගැනීම අවශ්‍ය නොවේ.
ලංකාවේ රාජ්‍යය යනු මිනිසුන් අතුරුදහන් කිරීම සම්බන්ධ අපකීර්තිමත් කලු පැල්ලමින් අවලස්සන වූ රාජ්‍යයකි.ඉතිහාසය පුරා දේශපාලනිකව තමන්ට එරෙහිවූ දස දහස් සංඛ්‍යාත ගැහැනුන් සහ මිනිසුන් රාජ්‍යය විසින් පැහැරගෙන අතුරුදහන් කොට තිබේ.ආශ්චර්යය උදා වනවා යැයි ප්‍රභූ දේශපාලකයන් විසින් උදම් ඇනූ පශ්චාත් යුද ලංකාවේ පවා රාජ්‍ය ත්‍රස්තවාදය කිසිදු වෙනසක් ‍නොමැතිව නග්න ලෙස දත් විලිස්සමින් සිටී.

ලලිත් කුමාර් යනු කවුද?මේ ප්‍රශ්නයට අපට පිලිතුරු කිහිපයක් ගොනු කල හැක.ඔහු දේශපාලන ක්‍රියාධරයෙකි.හුදු දේශපාලන ක්‍රියාධරයෙකු නොව වාම ක්‍රියාධරයෙකි.හෙතෙම තරුනයෙකි.දමිල තරුනයෙකි.ජීවත්විමේදී සාමාන්‍ය තරුනයෙකු මේ යුගයේ ‍තෝරාගන්නා ජීවන රටාව වන්නේ පරිභෝජනවාදයේ ගිලීමයි.භාන්ඩ පරිභෝජනය පිලිබද නිමා‍ නොවන උමතු ආශාවක කිමිදී ක්‍රමය විසින් නිමවා දී තිබෙන ජීවිතය එලෙසින් භාරගෙන ජිවිතය ගෙවා දැමීම මේ යුගයේ තරුනයෙකුගේ "සාමාන්‍ය" ජීවන ශෛලියයි.ලලිත් කුමාර් තෝරාගනුයේ එම සාමාන්‍ය ජීවන රටාව නොව දේශපාලනය කිරීම නැමැති වෙනස් ජීවන භාවිතාවයි.

ඔහු එලෙස තෝරාගත් දේශපාලනය කුමක්ද?ඔහුට ඉතා පහසුවෙන් සියගනනක් වෙනත් තරුනයන් මෙන් ප්‍රභූ දේශපාලකයෙකුගේ අතවැස්සෙකු වීමේ දේශපාලනය තෝරාගත හැකිව තිබුනි.එසේත් නැතහොත් ජාතික පීඩනයේ තීව්‍රතාවය සලකා බැලීමේදී මේ යුගයේ නිසගයෙන් දෙමල තරුනයෙකු නැඹුරු විය හැකි සුලු ජාතික ජාතිවාදී දේශපාලනය තෝරාගත හැකිව තිබුනි.එහෙත් හෙතෙම තෝරාගනුයේ වාමාංශික දේශපාලනයයි.පරිභෝජනවාදය සහ ජාතිවාදය වෙනුවට ඔහු තෝරාගන්නේ සමාජ සාධාරනත්වයේ දේශපාලනයයි.

මෙරට සාම්ප්‍රදායික දේශපාලන පක්ෂ සියල්ල වාර්ගික ප්‍රජාවන්ගේ සමගිය වෙනුවෙන් දේශපාලනය කිරීම අත්හැර දමා මේ වනවිට දශක කිහිපයකි.වාමාංශික දක්ෂිනාංශික භේදයකින් තොරව පසුගිය දශක කිහිපය පුරා අප අත් දැක්කේ සියලුම දේශපාලන ව්‍යාපාර තරගයට මෙන් ජාතිවාදයේ සරන යාමකි.වර්තමානයේද පාලක පක්ෂය සිය පැවැත්ම බවට සිංහල ජාත්‍යොත්තමවාදය උසිගැන්වීම පත්කරගෙන තිබෙන අතර සිංහල ආන්ඩුවටත් වඩා සිංහල වීමේ තරගයක එක්සත් ජාතික පක්ෂය නිරත වී සිටී.සිංහල ජාතිකවාදය අභිමුව දෙමල ජාතික සන්ධානයේ ප්‍රභූ දේශපාලනයත් සරල ස්වොත්තමවාදයේ සිවුකොන ඉක්මවා යාමට සමත්ව නැත.

මෙවැනි පසුබිමක ලලිත් කුමාර් දේශපාලනය විසින් නියෝජනය කරන්නේ සුවිශේෂී විභවයකි.දෙමල දේශපාලන සිරකරුවන්ගේ අයිතීන් වෙනුවෙන් කතාකිරීම,යුද්ධයෙන් අවතැන්වූවන් අතුරුදහන් වූවන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම,උතුරේ හමුදා මර්ධනයට එරෙහිව ජනයා සංවිධානය කිරීම සිංහල ජාතිවාදය උත්කර්ෂයට පත්ව තිබෙන දකුනේ සමාජය තුල එතරම් පහසු ජනප්‍රිය තෝරාගැනීම් නොවේ.අනෙත් අතට ජාතිවාදී මැතිරීම් හැර දශක ගනනාවකින් වෙනත් දේශපාලනයක් අත් නොදුටු දමිල සමාජය තුල උතුරේ පිඩිතයාගේ නිදහස රැදී තිබෙන්නේ දකුනේ පීඩිතයා සමග ඇතිකරගන්නා අරගලකාරී සන්ධානයක් තුල මිස හුදෙකලා වීම තුල නොවේ යනුවෙන් අවධාරනය කිරීම ද සරල ජනප්‍රිය තෝරාගැනීමක් නොවේ.කෙසේවුවද ජාතීන් අතර සමගිය ගොඩනැගීමට නම් එවැනි නිර්භය පෙනී සිටීමක් ඇවැසිය.මේ මොහොතේ කෙතරම් දුෂ්කර වූවත් කෙතරම් අසීරු වූවත් නිරවද්‍ය පෙනී සිටීම වනුයේ එම ස්ථාවරය මිස අනෙකක් නොවේ.

මේ නිසා ලලිත් කුමාර් යනු මේ මොහොතට අදාලව දේශපාලන වීරයෙකි. දකුනේ ජනමාධ්‍යායන්ට ලලිත් කුමාර්ගේ අතුරුදහන් කිරීම එතරම් "ප්‍රවෘත්තියක්" බවට පත්වූ ආකාරයක් පෙනෙන්නට නැත.රාගම ‍දේවාලයේ ලොකු සීයාගේ අතුරුදහන්වීමට දුන් වැදගත්කමවත් මෙම ක්‍රියාධරයාගේ අතුරුදහන් කිරීමට ලැබී ඇති බවක් නොපෙනේ.අපට වීරයන් ලෙස දකින්නට පුරුදු කර තිබෙන්නේ ජනමාධ්‍යයන් විසින් පුම්බනු ලබන ශෝභමාන චරිතය.එසේත් නැතිනම් දේශපාලන වේදිකාවන්හි කථා පවත්වන අනුරාගික චරිතය.නමුත් සැබෑ වීරයන් ජීවත් වන්නේ රූපවාහිනී තිර මත හෝ දේශපාලන ‍වේදිකා මත නොව ඔබ හා අප අතරය.ජාතිවාදය අවුලමින් මානව විරෝධී දේශපාලනයක් අනුයන,එනමුත් මාධ්‍යයන් විසින් "චරිත" බවට පත්කොට තිබෙන මහින්ද රාජපක්ෂ වර්ගයේ ප්‍රභූ ජඩයන් හා සැසදීමේදී සාමාන්‍ය කම්කරුවෙකු වන ආරුමුගම් වීරරාජ්ගේ පුත් ලලිත් කුමාර් වීරරාජ් වූ කලී නිසැකවම වීරයෙකි.









Thursday, December 8, 2011

ත්‍රස්තවාදයට එරෙහිව මානුශිකව මැදිහත්වීම - චම්පික රනවක රක්නා ජෝර්ජ් බුෂ්ගේ උරුමය


 "ප්‍රජාතත්ත්‍රවාදය තහවුරු කිරීම"  වෙනුවෙන් හිලවු වූ ඇෆ්ඝනිස්ථානු ලදරුවෙක්
1
1991 දී සෝවියට් සංගමය බිදවැටීම සමග පෘතුවි තලයේ උදා වූයේ අලුත් අවධියකි.මෙම අලුත් යුගය ආරම්භ වූයේ ලිබරල් ධනවාදයේ ජයග්‍රාහී කාහල නාදය මධ්‍යයේය.ලිබරල් ධනවාදයේ න්‍යායාචාර්යවරු සිහින දැකීම නවතා දමන ලෙස ලෝකය පුරා සිටි විකල්ප මතධාරීන්ගෙන් ආදරයෙන් ඉල්ලා සිටියහ.ගෝලීය ධනවාදය පිලිගැනීම හැර වෙනත් විකල්පයක් නොමැති බවට ඔවුහු අභිමානයෙන් නිවේදනය කලහ.ලිබරල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ජයග්‍රහනය කිරීමත් සමග ලෝකයේ ඉතිහාසය අවසාන වී ඇති බවත් මානව වර්ගයා පරම සැපත උදා කරගෙන ඇති බවත් පැවසූ මෙම විද්වත්හු ලිබරල් මිනිසා මානව පරිනාමයේ අවසන් අග්‍රඵලය ලෙස පිලිගත යුතු යැයි උදම් ඇනූහ.

සීතල යුද සමයේදී අමෙරිකානු දේශපාලකයන් සෝවියට්-අමෙරිකානු ප්‍රති‍විරෝධය විස්තර කලේ කොමියුනිස්ට් ලෝකය සහ නිදහස් ලෝකය අතර ගැටුමක් ලෙසිනි.දුෂ්ට කොමියුනිස්ට් ලෝකය මිනිස් නිදහසට සතුරු වූ අන්ධකාර ලෝකයක් ලෙස විස්තර කරනු ලැබූ අතර බර්ලින් තාප්පයෙන් ධනවාදී ලෝකයට පලා එන ජනයා නිදහස සොයා බටහිර වෙත ඇදෙන සරනාගතයන් ලෙස හදුන්වා දෙන ලදී.එම දුෂ්ට කොමියුනිස්ට් ලෝකය බිදවැටී ලිබරල් ධනවාදය ලොව පුරා ජයග්‍රහනය කිරීම මේ අනුව "නිදහස් ලෝකය" ලැබූ ජයග්‍රහනයක් ලෙස පින්තාරු වීම නොවැලැක්විය හැකි විය.

එලෙස බිහි වූ නව ලෝක රටාවේ පීතෘමූලිකයා ලෙස අබිසෙස් ලැබුවේ එක්සත් ජනපදයයි.බර්ලින් තාප්පය බිද වැටීම ලෝකයේ සියලුම ව්‍යුහයන් සහ කතිකාවන් උඩු යටිකුරු කලේය.ලොව පුරා පැවැති රුසියාවෙන් ආධාර ලැබූ නිල කොමියුනිස්ට් පක්ෂ එක්කෝ විසුරුවා දමන ලදී.නැතිනම් සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂ බවට පරිවර්තනය කරන ලදී.මාක්ස්වාදයේ මියයාම දේශනා කරන වාම වේශධාරී සුභාරංචි දේශකයෝ ලොව පුරා මතුවන්නට වූහ.ලංකාවේදී චම්පික රනවක මාක්ස්වාදය වෙනුවට හරිත සමාජවාදය සහ වර්ගවාදය පිලිබද සුභාරංචිය වදාරන්නට වූ අතර අනෙත් අතින් දීප්ති කුමාර ගුනරත්න පශ්චාත් නූතනවාදී සුභාරංචි සුරතින් රැගත් අසිරිමත් පනිවුඩකරුවෙකු ලෙස ප්‍රාදුර්භූත වූයේය.සමාජ සාධාරනත්වය වෙනුවෙන් සටන් කිරීම රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන වල ප්‍රොජෙක්ට් බවට පත්විය.සමසමාජ කොමියුනිස්ට් පරම්පරාවේ වාමාංශිකයෝ එක්කෝ රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවල ප්‍රධානීන් බවට පත්ව තමුන් යුක්තිය වෙනුවෙන් සටන් කරනවා යැයි සිත සාදාගත්හ.නැතිනම් හුදෙක් දේශපාලනයෙන් විශ්‍රාම ගියහ.

මෙම ගෝලීය පරිවර්තනය සියලු ජාත්‍යන්තර සබදතා කනපිට ගැසුවේය.සීතල යුද්ධය නොමැති සන්දර්භයක නොබැදි ජාතීන් යන්න විකට යෙදුමක් බවට පත්විය.ඉන්දියාව බදු සෝවියට් කදවුරේ පතාකයෝ එක්සත් ජනපදය සමග න්‍යෂ්ඨික සම්මුතීන්ට එලඹෙන්නට වූහ.චීනය එක්සත් ජනපද‍යේ ප්‍රේමනීය වෙලද හවුල්කරුවෙකු බවට රූපාන්තරනය විය.හදිසියේම ලෝකය තනි යායක් බවට පත්විය.මෙම සමතලා තනි යායේ  දකුනේ සිට උතුරටත්,උතුරේ සිට දකුනටත් ප්‍රාග්ධනය නිදහසේ ගලායන්නට පටන් ගත්තේය.එකම ගෝලීය ධනවාදී අධිරාජ්‍යයක ප්‍රාදේශීය රාජධානි සහිත සිතියමක් ලෙස මේ අනුව ලෝක දේශපාලන සිතියම අලුත් අර්ථකථනයකට භාජනය විය.


ඇෆ්ගනිස්ථානු ලදරුවාගේ දමිල අර්ධ සොහොයුරා
"මම ද ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය වෙනුවෙන් බිලි වුනෙමි" 
මෙම අභිනව ලෝක රටාවට අනුකූලව රටවල් අතර සබදතා පාලනය කෙරෙන ජාත්‍යන්තර නීතිය පවා මේ අනුව අලුතින් නිපදවා ගත යුතු විය.වෙස්ට්ෆේලියා සාම ගිවිසුමේ සිට සීතල යුද්ධය අවසාන වීම දක්වා සියවස් ගනනාවක කාලය තුල දේශාන්තර සම්බන්ධතාවන්හි මූලික සීමාව ලෙස ජාතික රාජ්‍යයේ ස්වාධිපත්‍යය සලකනු ලැබීය.සියලුම ජාතික රාජ්‍යයන් එක සමාන ලෙස ස්වාධිපති බවත් රටක ස්වාධිපත්‍යයට වෙනත් රටක් විසින් ඇගිලි ගැසීම බරපතල වරදක් බවත් මේ අනුව ජාත්‍යන්තර සබදතා විෂය තුල අර්ථ දැක්වින.
ජාතික රාජ්‍යයේ ස්වාධිපත්‍යය පරමත්වයට නැංවූ මෙම පැරනි අන්තර්ජාතික සබදතා න්‍යාය '91 පසු බිහිවූ නව ලෝක රටාවට තවදුරටත් ගැලපෙන්නක් නොවීය.අභිනව ලිබරල් අධිරාජ්‍යයේ පිලිවෙල (අබාධ ප්‍රාග්ධන සංචලනය) පවත්වාගැනීමට නම් එම පිලිවෙල කඩාකප්පල් වෙන ලෙස යම් ප්‍රාදේශීය හිතුවක්කාරයෙකු හැසිරෙන්නේද, ඔහුව ආන්ඩු මාට්ටු කිරීමේ බලයක් අධිරාජ්‍යය භාරව සිටින පීතෘමූලිකයා සතුව පැවැතීම අවශ්‍ය විය. නිදසුනක් ලෙස ඉරාකය ලිබරල් අධිරාජ්‍යයේ පිලිවෙල කඩාකප්පල් වන ලෙස හැසිරේ නම් එම රාජ්‍යය මට්ටු කිරීමේ බලය අධිරාජ්‍යය වෙත තිබිය යුතුය.එබදු මට්ටු කිරීමක් සමග ස්වාධිපත්‍යය අනුලංඝනීය ශික්ෂාවක් ලෙස සලකන පැරනි ජාත්‍යන්තර නීති තර්කය සපුරා ගැටේ.අපගේ නිදසුනින්ම පැහැදිලි කරන්නේ නම්  ලිබරල් අධිරාජ්‍යයේ පිලිවෙල පවත්වාගනු වස් පීතෘමූලිකයා ( එක්සත් ජනපදය)  ඉරාකයට බලපෑම් කලහොත් එය ස්වාධිපත්‍යයට එරෙහිව සිදුකෙරෙන නොමනා ක්‍රියාවක් ලෙස පැරනි කතිකාවත තුල අරුත් ගැන්වීමට පුලුවන.මේ නිසා ස්වාධිපත්‍යය මූලික කරගත් කතිකාවත වෙනුවට ගෝලීයව වෙනත් නව කතිකාවක් ජාත්‍යන්තර සබදතා විෂයෙහි මතුකරගැනීම අත්‍යවශ්‍ය විය.

එලෙස බිහි වූ කතිකාවත වනාහි ජාත්‍යන්තර මානුශවාදී වගකීම පිලිබද ප්‍රවාදයයි.ජාත්‍යන්තර සම්බන්ධතාවලදී රාජ්‍යයන්හි ස්වාධිපත්‍යයට වඩා මානුශවාදී නීතිය බලසම්පන්න විය යුතු බවට නව ප්‍රවාදයක් මේ අනුව 90 දශකයේදී සූත්‍රගත විය.රාජ්‍යයක් සිය පුරවැසියන්ට අඩත්තේට්ටම් කරන්නේ නම් ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාවට එම පුරවැසියන්ගේ අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් මැදිහත්වීමේ අයිතියක් තිබෙන බවට මේ අනුව සංකල්පගත විය.උදාහරනයක් ලෙස ලිබියාවේ රජය සිය පුරවැසියන්ගේ මානුශික අයිතීන් කඩ කරන්නේ නම් ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාවට එම ජනතාව වෙනුවෙන් ලිබියාවට මැදිහත් වීමේ අයිතිය තිබේ.මෙම මැදිහත් වීම පැරනි අර්ථයෙන් ස්වාධිපත්‍යයට එරෙහිව කරන වරදක් නොව "මානුශවාදී මැදිහත්වීමකි".90 දශකයට පෙර මේ අනුව හුදු ආක්‍රමනයක් ලෙස හැදින්විය හැකි කටයුත්තක් 90 දශකයට පසු බිහිවූ නව ‍ගෝලීය කතිකාවත තුල මානුශවාදී මැදිහත්වීම  නැමැති සෞන්දර්යාත්මක නාමයෙන් වර්න ගන්වන ලදී.


2
මානුශවාදී මැදිහත්වීම යනු පශ්චාත් සීතල යුධ ලෝකයේ ලිබරල් අධිරාජ්‍යය විසින් නිපදවා ගනු ලැබූ විශිෂ්ටතම දෘෂ්ඨිවාදී තර්කයයි.ඔබට යුද්ධයකට හෝ ආක්‍රමනයකට විරුද්ධ විය හැක.නමුත් මානුශවාදී ඛේදවාචකයක් පවත්නා තැන මානුශවාදීව සිදුකෙරෙන මැදිහත්වීමක් සදහා විරුද්ධ වන්නේ කෙසේද?මානුශවාදී මැදිහත්වීම යන යෙදුමින්ම එය හුදු යුද්ධයක් නොවන බව පෙන්නුම් කරනවා නේද?


ජාතික රාජ්‍යයන්ගේ අන්තනෝමතිකභාවය පාලනය කිරීම සදහා විශ්ව සාධාරන ජාත්‍යන්තර මානුශවාදී නීතියක් තිබිය යුතුය යන්න කෙල්සන් වැනි නීතිවේදීන් විසින් මතුකල දීප්තිමත් අදහසකි.එම දීප්තිමත් අදහස එක්සත් ජනපදයේ පීතෘමූලිකත්වය සහිත නව ලිබරල් සන්දර්භය තුලට ආ කල්හි අද වනවිට ඊට සැපයී තිබෙන්නේ කෙල්සන් වැන්නවුන් සිහිනෙනුදු අපේක්ෂා නොකල විකෘති ප්‍රතිඵලයකි.

බටහිර විරෝධයෝ වම්හ.බටහිර ආයුධ බටහිර සංකල්ප සහ බටහිර ප්‍රාග්ධනය  හැර බටහිර අන් සියලු දෙය අකැපය

2011 සැප්තැම්බර් 11 ප්‍රහාරයෙන් පසු ගෝලීයව ත්‍රස්තවාදයට එරෙහි යුද්ධයක් ප්‍රකාශයට පත්කල අමෙරිකානු ජනාධිපති ජෝර්ජ් බුෂ් "එක්කෝ ඔබ අප සමගය නැතිනම් සතුරා සමගය" යනුවෙන් ලෝකයාට නිවේදනය කලේය.ඇෆ්ඝනිස්ථානයේ තලෙයිබාන් මර්ධනයෙන් එම ජනතාව ගලවා ගැනීම සදහා නේටෝ හමුදා එරටට කඩා වැදුනු අතර ඉරාකයට මැදිහත්වූයේ සදාම් හුසේන්ගේ ඒකාධීපතීත්වය පරදවනු සදහාය.ලිබියාව මත බෝම්බ හෙලූයේ ගඩාෆි විසින් ඇතිකල මානවවාදී ඛේදවාචකය අවසන් කරනු වස්ය.මේ ආදී වශයෙන් පශ්චාත් සීතල යුද සමයේ සිදුවූ සෑම යුද්ධයක් සදහාම "සාධාරන හේතුවක්" පැවැතිනි.ආකර්ශනීය ලෙස පුවත් සපයන ප්‍රමුඛ මාධ්‍ය ආයතන විසින් මෙම "සාධාරන හේතුව" යලි යලිත් වර නංවන ලදී.මෙම සෑම යුද මෙහෙයුමක්ම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පරමාදර්ශයන් වෙනුවෙන් සිදුවන බවට බටහිර සමාජවල පුරවැසියන්ගෙන් සැලකිය යුතු බහුතරයක් සද්භාවයෙන් විශ්වාස කලහ.

නිදහස් ප්‍රාග්ධන සංචරනයට බාධාකරන අධිරාජ්‍යයේ ප්‍රාදේශීය හිතුවක්කාරයන් - මිලොසෙවික් හා ගඩාෆි බදු මෙම හිතුවක්කාර ප්‍රාදේශීය උප රජවරුන්ද අගය කල යුත්තෝ නොවෙති.මොවුහු සියල්ලෝ අඩු වැඩි වශයෙන් පවුල්වාදී,වර්ගවාදී ගර්හා කටයුතු පංචස්කන්ධ වෙති - සම්බන්ධයෙන් අධිරාජ්‍යයේ අධිපතීන් අනුගමනය කරන උපාය මාර්ගයේ තර්කය දැන් අපට පහත පරිදි සාරාංශගත කරගත හැක.(අධිරාජ්‍යයේ පිලිවෙල කඩන ) මෙම ප්‍රාදේශීය හිතුවක්කාරයන් වූ කලී මානුශවාදී ප්‍රමිතීන්ට අනනුකූල දුෂ්ටයෝ වෙති.උන් මුලිනුපුටා දැමිය යුතුය.එලෙස මුලිනුපුටා දමනුයේ මානව වර්ගයේත්,ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේත්,ඒ ඒ රටවල ජනතාවගේත් යහපත වෙනුවෙනි.ඒ සදහා බලය යෙදවීම හැර විකල්පයක් නැති අතර බලය යෙදවීමේදී හටගන්නා ඝාතන සහ මරන - ඒවා ගැන කනගාටුය.නමුත් වැඩි නපුර නැසීමට යද්දී එවැනි නොවැලැක්විය හැකි අතුරු ආන්තරාවන් හටගත හැකි අතර ඒවා ගැන වැඩිදුර නොසිතිය යුතුය.(පසුගිය දා උද්ගත වූ නේටෝ ගුවන් ප්‍රහාර හේතුකොට ගෙන පකිස්ථානු සොල්දාදුවන් 24 දෙනෙකු මියගොස් තිබූ අතර බැරැක් ඔබාමා ඒ වෙනුවෙන් සිය "කනගාටුව" පකිස්ථාන ජනාධිපතිවරයා වෙත පල කොට සිටියේය)

පශ්චාත් සීතල යුද සමයේ මතුවූ ගෝලීය අධිරාජ්‍යවාදයේ ඉහත සංකල්පගත කිරීම ලංකාවේ මේ වනවිට බලය උසුලන සිංහල ජාතිකවාදී කතිකාවතේ සංකල්පගත කිරීම් සමග සංසන්දනය කිරීම අතිශය රසවත් අභ්‍යාසයකි.බැලූ බැල්මට ලංකාවේ ජාතිකවාදීහු අධිරාජ්‍යවාදයේ පරම සතුරෝ වෙති.හෙරොයින් දුමින්ද සහ බුකී සුමතිපාල සමග එක කැබිනට් මන්ඩලයේ ලැගීම චම්පික රනවක,විමල් වීරවංශ වැනි සිංහල බෞද්ධ ජාතිකවාදීන් සාධාරනීකරනය කරගන්නේත් තමාට එසේ කරන්නට වී තිබෙන්නේ "අධිරාජ්‍ය විරෝධය" නිසා බව දක්වමිනි.

පසුගිය වසර හයක කාලය පුරා සිංහල ජාතිකවාදී කතිකාවත භ්‍රමනය වූයේ දෙමල විරෝධය නම් අක්ෂය වටාය.ආරක්ෂක ලේකම් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ 2009 පෙබරවාරි මස බීබීසී සේවය සමග පැවැති සම්මුඛ සාකච්ඡාවකදී කෝපාන්විත හඩින් මෙසේ ගුගුලේය."එක්කෝ ඔබ අප සමග.නැතිනම් ඔබ ත්‍රස්තවාදීන් සමග!"නලින් ද සිල්වාගේ වචනයෙන් කිවහොත් "යුදෙවු / ග්‍රීක / ක්‍රිස්තියානි බටහිරයෙකු" වන ජෝර්ජ් බුෂ්ගේ මුස්පේන්තු හඩ සිංහල/බෞද්ධ/දේශප්‍රේමී ආරක්ෂක ලේකම්වරයාගේ මුවෙන් එලෙස ප්‍රතිනිෂ්පාදනය විය.ඔබාමා රෙජිමය ගඩාෆි පාලනය බටහිර පුරවැසියා අභියස රාක්ෂසකරනය කලේ යම් සේද අධිපති ජාතිකවාදී කතිකාවත විසින් සිංහල  සමාජය ඉදිරියේ එල්ටීටීඊ පාලනය පිලිබද බියකරු පින්තූරයක් ප්‍රක්ෂේපනය කරන ලදී.ගඩාෆි රෙජිමයේ අමනුශ්‍ය සාහසික ක්‍රියාවන් භයානක චිත්‍රය නිර්මානය කරනු වස් බටහිර ජනමාධ්‍ය විසින් අමුද්‍රව්‍ය කරගත්තේ යම් සේද එල්ටීටීඊ සංවිධානයේ ෆැසිස්ට් චර්යාවන් දුෂ්ට හා භයානක උතුරක් පිලිබද රූපය නිර්මානය කරනු වස් යොදාගන්නා ලදී.

එම රූපය ප්‍රකාරව එල්ටීටීඊ පාලනය උතුරේ මහජනයා පෙලයි.එහි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය නැත.ඔවුහු දෙමල ජනයා ප්‍රාන ඇපයට ගෙන භීෂනකාරී පාලනයක් අනුයති.මේ නිසා කල යුත්තේ කුමක්ද?අන් කිසිවක් නොව බලය යෙදවීමයි.නේටෝ සංවිධානය තමා කොසෝවෝ මත බෝම්බ හෙලීම යුද්ධයක් නොව මානුශවාදී මැදිහත්වීමක් ලෙසට සුජාතකරනය කලේ යම් සේද උතුරේදී සිදුවූයේ යුද්ධයක් නොව සෞන්දර්යාත්මක මානුශික මෙහෙයුමක් බව අපට පවසන ලදී.ජනතාව සද්භාවයෙන් එය ඇදහීය.දෙමල ජනයා එල්ටීටීඊ යෙන් මුදාගැනීම සදහා සිදුකල මානුශික මෙහෙයුමේ අවසාන මාස හතර තුල පමනක් සාමාන්‍ය දෙමල ජනයා 20 000 පමන මියගිය අතර ලක්ෂ හතරකට ආසන්න සංඛ්‍යාවක් අවතැන් වූහ.එවිට  ජාතිකවාදීහු මෙසේ කීහ."කනගාටුයි.බැරෑරුම් ක්‍රියාවලියකදී එවැනි සුලු සුලු වැරදි සිදුවේ"

අල්ලගත් ඉරාකයේ සිතූ සිතූ ලෙස අද බටහිර සමාගම් තෙල් නිධි කනින්නේ යම් සේද මුදාගත් උතුරු නැගෙනහිර අද නිදහසේ ප්‍රාග්ධනය ගලා යයි.ආන්ඩුව එම "මුදාගත්" ප්‍රදේශවල බිස්නස් කිරීම සදහා මුලපුරා තිබේ.මානුශිකව මැදිහත්වී ත්‍රස්තවාදය චප්ප කරන අතරතුර බිස්නස් සදහා අවස්ථාව පාදාගැනීම නම් වූ මන්ත්‍රය විසින් අධිරාජ්‍යවාදයත්  සිංහල ජාතිකවාදයත් අතර උත්සාවාකාරී විවාහයක් ජනිත කොට තිබේ.