Friday, October 19, 2012

අධ්‍යාපන සටන - අදේශපාලනයෙන් දේශපාලනයට කැදවීම

අධ්‍යාපන පුද්ගලිකකරනයේ තකතීරු සිනහව 

දිවයින පුරා පිහිටි ත්‍රිවිධ හමුදා කදවුරු 28 දී එලැඹෙන නොවැම්බර් 15 වන දා සිට සරසවි ප්‍රවේශය ලත් සිසුන් සදහා නායක්තව පුහුනු වැඩසටහන පැවැත්වීමට මේ වනවිට කටයුතු සූදානම් කෙරෙමින් පවතී.කෝටි ගනනක මුදලක් වැයවන මෙම නිස්සාර ව්‍යාපෘතිය ඉහලින් එන අනට මුග්ධ ලෙස අවනතවීම නැමැති මිලිටරි විනය සම්ප්‍රදාය සරසවි විද්‍යාර්ථීන් මත වගා දිගා කිරීමට සැලසුම් කරනු ලැබූවකි.

සිය වෘත්තීය ක්‍රියාමාර්ගය අවසන් කිරීම සදහා විශ්ව විද්‍යාල ආචාර්යවරුන්ගේ සම්මේලනය රජය සමග පසුගිය 11 වන දින අවබෝධතා සම්මුතියකට එලැඹුනි.එකගතාවය ප්‍රකාරව මෙවැනි නායක්ව පුහුනුවක් පවත්වන්නේ නම් එම පුහුනුවේ ස්වභාවය තීරනය කිරීමේ බලය විශ්ව විද්‍යාල පරිපාලන මන්ඩල වෙත ලබාදිය යුතුය.දැන් එම එකගතාවයට පිවිස සතියක් යාමටත් පෙර අදාල එකගතාව කඩ කරමින් පැරනි ආකාරයටම නායක්තව පුහුනුව පැවැත්වීමට උසස් අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශය තීන්දු කොට තිබේ.විශ්ව විද්‍යාලවල ස්වාධීනතාවය හා අධ්‍යාපනයට කෙරනෙ වියදම ගැන රජය ආචාර්යවරුන්ට ලබාදුන් ඉතිරි දියාරු පොරොන්දු ද මෙලෙස  කඩ කෙරෙන ආකාරය ඉදිරියේදී අපට දැකගත හැකි වනු ඇත.

අධ්‍යාපනය සදහා දල ජාතික නිමැවුමින් සියයට හයක් වෙන් කිරීම සදහා රජය එකගතාවයකට නොඑලඹෙන්නේ ඇයි?සරසවි තුලින් නිදහස් අදහස් මතුවීමට ඉඩ නොලැබෙන ආකාරයේ දෘඩ මර්ධනයක් ඒ මත පවත්වා ගැන්මට රජය මේ තරම් උත්සාහ කරන්නේ ඇයි?ආචාර්යවරුන්ගේ වැඩවර්ජනය තුලදී මතුකෙරුනු ප්‍රධානම සටන් පාඨ දෙකක් වූයේ සියයට හයේ සටන් පාඨය සහ සරසවි වල ස්වාධීනතාවය පිලිබද තර්කයයි.මෙම සටන්පාඨ සැබැවින්ම දිනාගැනීම සදහා වන ප්‍රායෝගික වැඩපිලිවෙලක් සකසා ගැනීමට නම් ඒවා වර්තමානයේ අහිමි වී තිබෙන්නේ මන්ද යන්නට පිලිතුරු සපයා ගත යුතුය.

රජය අධ්‍යාපනය සදහා රාජ්‍ය වියදම් වැඩිකිරීම සම්බන්ධ එකගතාවයකට කිසිවිටෙක නොඑලඹෙන්නේ එවැන්නක් ඔවුන් විසින් අනුගමනය කරමින් සිටින ආර්ථික දේශපාලන වැඩපිලිවෙල සමග මුලුමනින්ම පරස්පර විරෝධී වන නිසාය.1977 න් පසු ශ්‍රීලනිපය හා එජාපය අතර ඊට පෙර යම් පමනකට හෝ වූ ප්‍රතිපත්තිමය වෙනස දැන් මැකී ගොස් ඇත.මේ නව ලිබරල්වාදය රජකරන යුගයයි.දෙපාර්ශවයම ක්‍රියාවට නගනුයේ එම දක්ෂිනාංශික ආර්ථික දෘෂ්ටියයි.එසේ කිරීමට ඔවුන්ට සිදුව තිබෙන්නේ මේ යුගයේ ගෝලීය ධනවාදයේ කීකරු ගෝලයින් වීම හැර අන් විකල්පයක් ලංකාව වැනි රටවල දුබල ධනපති පාලකයන් සතු නොවන නිසාය.අතිරික්ත ලාභය ඉවකරමින් යන ප්‍රාග්ධනය සදහා අධ්‍යාපනය සෞඛ්‍ය යනාදී ක්ෂේත්‍ර බිලි දී එම සේවා සැපයීමෙන් ඉවත් වීම මේ යුගයේ ගෝලීය ධනවාදය විසින් රාජපක්ෂලාගෙන් වික්‍රමසිංහලාගෙන් මෙන්ම ෆොන්සේකාලාගෙන් ද අපේක්ෂා කරන කර්තව්‍යයයි.සියයට හයේ සටන්පාඨය තමාට කිසිසේත්ම පිලිගත නොහැකි බව එජාපයේ ආර්ථික උපදේශක හර්ෂ ද සිල්වා පසුගිය සතියේ රාවය පුවත්පතට ප්‍රසිද්ධියේ පවසන්නේ ඒ අනුවය.

විශාල වශයෙන් සුබසාධන සපයමින් තිබුනු රටක රාජ්‍ය සුබසාධන මෙලෙස කපා දැමීම සමාජය තුල කැලඹීමක් ඇතිකිරීමට හේතු වන්නේය.සුබසාධක ධනවාදයේ දරුවන් වූ රාජ්‍ය විශ්ව විද්‍යාල නව ලිබරල් ආර්ථික වැඩපිලිවෙල තුල අර්බුදයට යන කල්හි ඒවා තුලින් විවිධ විරෝධතා මතුවිය හැක.ඒ නිසා පාලකයින්ට ස්වකීය සමාජ ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති දිගටම පවත්වා ගැනීමට නම් එකී විරෝධතා නිර්දය ලෙස මැඩලීමට සිදුවේ.විශ්ව විද්‍යාල ප්‍රජාවේ නිදහසට ඇනගසනු ලැබූ ජේආර් ජයවර්ධන ගෙනා 1978 විශ්ව විද්‍යාල පනතේ සිට වර්තමාන නායකත්ව පුහුනුව හා වෙනත් මර්ධනකාරී චක්‍රලේඛ දක්වා සියල්ල පැනවෙන්නේ එම අධිකාරීවාදී උවමනාව මතය.

මේ අනුව රාජ්‍ය සරසවි වලට මුදල් වෙන්නොකිරීමත් සරසවි ප්‍රජාවේ නිදහස අහිමි කිරීමත් යනු 77 ට පසු මෙරට උදා වූ නව ආර්ථික යුගයේ පදනම හා සබැදි ප්‍රශ්නයකි.මෙකී ප්‍රශ්න විසදාගැන්ම වෙනුවෙන් යමෙක් අවංක නම් ප්‍රශ්නයේ එම සැබෑ හේතුව තවදුරටත් මග හල නොහේ.අධ්‍යාපනය නිදහස් කරගැන්ම සදහා වන සටන මෙම ආර්ථික යුගය පෙරලා දැමීම පිලිබද සටනින් වෙන්කල නොහැක.අධ්‍යාපන නිදහස පිලිබද අව්‍යාජව සංවේදීව වන සියල්ලෝ මෙම දේශපාලන අවබෝධයෙන් සන්නද්ධ විය යුතු මංසන්ධියකට මේ වනවිට අධ්‍යාපනය සම්බන්ධ අරගලය පිවිස ඇත.